نه ملامت می‌کنم او را، گله با دل نمی‌کنم

قصهٔ رنجِ جدایی را به هر محفل نمی‌کنم

گرچه رفت از پیش چشمم، خاطراتش زنده است

با غمِ دوریِ او، غوغا به هر منزل نمی‌کنم

او اگر از من برید و راه دیگر پیش گرفت

من دلِ دلبسته‌ام را وقفِ هر مشکل نمی‌کنم

مانده عطرِ خاطراتش در هوای سینه‌ام

باغِ یادش را به دستِ باد، بی‌حاصل نمی‌کنم

گرچه شب‌ها بی‌حضورش اشک می‌بارد دلم

دردِ پنهانم برای هر کسی کامل نمی‌کنم

#بابک_غلامی

از هجومِ شب و اندوهِ زمان مانده‌ام

خسته از خویش، به نیمه‌رهِ جان مانده‌ام

راه رفته‌ست و من از قافله جا مانده‌ام

زیرِ آوارِ نفس‌های گران مانده‌ام

بغلم کن، که جهان سرد و غریبانه شده‌ست

بی‌پناه از همه‌سو، در نگران مانده‌ام

دل نمرده‌ست، اگرچه به تب افتاده هنوز

در تبِ عشق، چنین گرم و تپان مانده‌ام

نه گم و نه شکسته، نه تهی از فردا

پشتِ این پنجره، چشم‌انتظار مانده‌ام

جا ماندن، نه گم‌شدن بود و نه پایانِ من

من به امیدِ نفس، در دلِ دعا مانده‌ام

#بابک غلامی

دور از آن رویِ تو ای جان، دلِ شادم نیست

بی‌تو در سینه به جز آتشِ بیدادم نیست

چرخ کج‌خوی مرا سوخت به بیدادِ زمان

ورنه جز مهرِ تو در خاطرِ آزادم نیست

روزگارم همه در حسرتِ دیدار گذشت

لحظه‌ای بی‌غمِ این فاصله در یادم نیست

شهر پر شور و نوا هست، ولی بی‌رخِ تو

نغمه‌ای کز دلِ من خیزد و فریادم نیست

با که گویم که زمان دشمنِ دیرینهٔ ماست

یار اگر هست، در این معرکه همراهم نیست

عشق تو مایهٔ امیدِ منِ خسته‌دل است

ورنه در ساحتِ این دهر، بنیادم نیست

بابک از جورِ فلک ناله کند، لیک هنوز

جز تمنّای رخِ یار، مرادم نیست

#بابک غلامی

نیک و بدِ روزگار بر ما بگذشت

چون بادِ سحر ز دشت و صحرا بگذشت

غافل منشین ز حالِ خود یک نفَس

کاین عمرِ گران‌مایه شتابان بگذشت

#بابک غلامی

دل ز هجرانِ تو ای یار، پریشان شده است

کوچه از سایهٔ اندوه، غریبان شده است

یاسِ خانه ز نبودِ نفست بی‌عطر است

گل هم از باغِ وفا رفته و پنهان شده است

رفتنت قصهٔ تلخی‌ست که پایان ندارد

ماندنت نیز به افسانه شبیهان شده است

صبرِ ایوب نماند از غمِ هجرانِ تو نیز

دلِ ما خسته و بی‌تاب و هراسان شده است

#بابک غلامی

تنها تویی که در دلِ من جا گرفته‌ای

بی‌تو شبانِ من همه بارانِ خسته‌ای

بی‌تو شبی نمانده که آرام سر کند

رگبارِ غم به شیشه‌ی خوابم هجوم بَرَد

تقویمِ عشقِ ما ابدی مانده بی‌غروب

هر فصلِ زندگی به تو ختم می‌شود خوب

خردادِ تشنگی‌ِ دلم، چشم‌های توست

آبی که می‌رسد به لبِ تشنه‌کامِ دوست

یگانه‌ای تو در سکوتِ شب‌های من

آهنگِ آهِ آهسته‌ی تنهاییِ من

شاپرکی نشسته به برگِ تنهاییم

راهِ عبورِ شب شده پروازِ بی‌هراسِ تو

من مانده‌ام و شوقِ لبانِ تو هر نفس

آغوشِ آرزوست همین فاصله، نه بس

آشیانه‌ام پر از ترانه‌ی نام توست

این زندگی اگر بپرسد: بهانه‌اش توست

#بابک غلامی

زمستان رفت و دل از غم رها نیست هنوز

بهار آمد و این خانه، سرا نیست هنوز

شکوفه خندد و من بی‌تو گریان مانده‌ام

که بی‌رخِ تو بهارم بهار نیست هنوز

به کوچه‌ها که گذشتم، سکوت سنگین بود

صدای خنده در این کوچه‌ها نیست هنوز

هزار سفره‌ی هفت‌سین به رنگ آینه‌هاست

ولی نصیب دل از آن صفا نیست هنوز

رسید سال دگر، شهر جامه‌ی نو پوشید

دریغ حال دل ما رها نیست هنوز

جهان به گردش خود قرن‌هاست می‌خندد

ولی به درد دلِ ما دوا نیست هنوز🌿

#بابک غلامی

شب از چشمانم افتاده بیرون، بغلم کن

جهان بعدِ تو یک خوابِ پریشان، بغلم کن

دلم از ازدحامِ خاطراتت جا مانده‌ست

منم این عاشقِ بی‌خانه در آغوشِ دلت

منم این عاشقِ آرامِ تو، باران بغلم کن

در این ویرانه‌ی بی‌پنجره، ایمان بغلم کن

بگذار جهان هرچه می‌خواهد، ندانَد

تو تنها راهِ برگشتِ منی… جان، بغلم کن

#بابک غلامی

زِ هجران دوست از تحسر می‌نویسم

من از دوری ات مأیوس دل‌مرده‌ام

با حضورت همچو دریا، مواج بودم

پس از تو بسانِ مُردآبی خموشم

غمگین و تنها، همچو برکه‌ای خاموش

در خود فرو رفته، بی خبر زِ هر آغوش

#بابک غلامی

دل شادم از رفتن پاییز پیر

ز آمدن زمستان ندارم نفیر

که در سپیدیِ برف و سکوتِ شبان

امیدی نهان است، نه بیم و نه تیر

#بابک غلامی

هوای دفتر شعر من بارانی شده

میل نوشتن که در من جاری شده

هوای ابری و بارش بوقت آشنایی

آسمان هم پر از ابر دلخراش تنهایی

به کلامی در وصف تو مشغول شدم

تا که آسوده گردم از مدح تو آرام

#بابک غلامی

در چهار دیواری دل محبوبه عشق تو بودی

شادمانی این دل و جاودانه تو بودی

هنگام خواب، بیدار و مدهوش تو بودم

سرگشته و دلخوش به اشعار تو بودم

رکن خانه ام ویران و چهار دیواری خراب

معشوقه ام تو بودی و رفتی به خواب

#بابک غلامی

در ازدحامِ شهر، دلم در هوایِ تو بود

در هیاهو، آسودگی‌ام، تماشای تو بود

دیوانِ شعرم، غزل‌خوانِ زلف و دیده تو

دفترِ ترانه‌ها، شیدایِ گیسو و چشم تو

نامه ها نوشتم به دل، جز تو یاری نیست

غیر تو مرهمی بر این درد دوا نیست

#بابک غلامی

یاد و نام تو در یادبود دفتر شعرم

عطر یادگار تو را پيوسته می بویم

رويش گل شیدای تو در خاطرم

بالش بنفشه های عاشق در اندیشه ام

ناگه خشکیده شد غنچه در باغچه

پلک هایم مرطوب از نبود بنفشه

دلتنگی های من است که می‌بارد

از برای تو در دلم ریشه دارد

#بابک غلامی

به اشعار رنگ و بوی محبت آمیخته

هر اثر به شوق ترانه های تو آراسته

کجا پیدا کنم آرزوهایم را آب برده

در اینجا شوق بنفشه را خاک برده

#بابک غلامی

در هجوم اندوه عاشقم کردی به تنهایی

آمدی اما چه زود رفتی به دیار باقی

یگانه ماندم در شروع راه بی پایان

خلوت نشینم در ناتمام اشعار دیوان

#بابک غلامی

دلخوشی ام به دیدن چشم هایت بود

آرامشم طنین اشعار از لبانت بود

به یکباره فرو ریخت در و دیوار دلدادگی

ناگهان تنها شدم در آوار دلباختگی

#بابک غلامی

عشق تو آتشی به جانم افتاده بود

شعله مهر تو به روحم الهام داده بود

وای بر این حکم و قانون جدایی

فریاد از این حال و تقدیر اجباری

#بابک غلامی

سال نو شد به شوق تو می نویسم

شعر تو را شکسته می نویسم

تَرَک افتاده در اشعار این دل افروز

بریده خاطرم از این نوروز جانسوز

تو آواز سفر خواندی و رفتی

من از هجرت می نویسم بسختی

#بابک غلامی

آخرین عکس از واپسین لحظات وجود مرحوم استاد

#غزلیات بنفشه انصاری

روحش شاد و یادش گرامی

دلم بی‌تاب پرتو آن ماه رو

خاطرم بیقرار آن نقش ابرو

گرفتار چشمان چو آهوی توام

دستپاچه لحظه دیدار توام

چهره ام با دیدنت مسرور

رخساره از تابش تو پر نور

#بابک غلامی

تقدیم به زنده یاد بنفشه انصاری

#غزلیات بنفشه انصاری

(پرتو)

در هوای چشم چو آهویی تو مست

بیخود و بیمار در آسمان دیده ات

تا بیایی در دلم چو جیران خاطرم

آهسته بر سر نگاهت گل بکارم

#بابک غلامی

با پرتو و آهنگی دلربا به خوابم آمدی

با آراستگی فریبا به سرایم آمدی

بنفشه های دل فريب در دست تو

جلوه های بی رقیب در زلف تو

#بابک غلامی

تقدیم به استاد بانو بنفشه انصاری

و آرزوی بهبودی ایشان

بوته دل پر از گل های خوش بو

غنچه ها لبریز از شمیم مُشک بو

به خوابم بیا طرح نو بر یاس کشیم

خیالی مملو از ناز و طراوت کشیم

#بابک غلامی

عشق کم شدگی در مسیر فاصله هاست

محبت یکی شدن میان دل هاست

پیوند و وصل دلها رهایی از دوری ست

وصال خاطره ها انزوای تنهاییست

#بابک غلامی

آشیان دلم خراب از شبیخون توست

خانه عشق ویران از هجوم توست

در مسیر کوچه دل عطر تو پیچیده

آغوش من معطر از رایحه ات شده

#بابک غلامی

کاش به دنیایی می آمدم که ....

هر چه می‌دانستم کم بود

افسوس هر چه میفهمم

بیشتر عذاب می‌کشم

#بابک غلامی

در خانه دل, سوی تو شد قبله ام

اندرون تنهاییم نگار کلبه تو شد کعبه ام

عهد و پیمانی با دلم بسته ام

از وعده گاه واهی مان خسته ام

بیا پیمان مان را در مکانی باز گوییم

جایی حقیقی خارج از خیالم بجوییم

#بابک غلامی

دل خوشم به آوای زیبایت

چشم براه تماشای آن نگاهت

در کوچه دلشاد سرگشته بودم

راه و سیره عشق را گم کرده بودم

نازنین یاری دلربا آمد ز راه

دل مسرور از شمیم عطر آن ماه

#بابک غلامی

صدا کن مرا دلبر زیبا

هم نفس شو با دلم جانا

'گیتار عشق تو دلنواز

مستی عطر تو روح نواز

هُرم جنون و شیفتگی

می‌چکد بر بام دلدادگی

طعم لب های تو زیر باران

چتر آغوشت مرا سایه بان

#بابک غلامی

هستی ام با تو تازه می‌شود نازنینم

خاک وگل با طراوت می شود بهترینم

زمانه تازه شد و دلم با صفا شده

نوروز آمده عشقم شکوفا شده

#بابک غلامی