زِ هجران دوست از تحسر می‌نویسم

من از دوری ات مأیوس دل‌مرده‌ام

با حضورت همچو دریا، مواج بودم

پس از تو بسانِ مُردآبی خموشم

غمگین و تنها، همچو برکه‌ای خاموش

در خود فرو رفته، بی خبر زِ هر آغوش

#بابک غلامی